Zostałem sam w redakcji. Z klawiaturą, kubkiem po kawie i ciszą, która mówi więcej niż rozmowy. Bo redakcja nie znika bez powodu. Redakcja znika wtedy, gdy trzeba być gdzie indziej. Zima w Augustowie to nie tylko skrzypiący śnieg i jeziora przykryte lodem. To także miejsca, w których codziennie trzeba wygrać małą walkę o ciepło, zdrowie Read More
W redakcji „Augustów pod Lupą” każdy poranek był powtarzalny jak melodia, którą zna się na pamięć: Gosia zaparzała kawę, udając, że wierzy w jej pobudzającą moc. Kamil układał świat w tabelkach, które dawały pozory kontroli nad rzeczywistością. Kot Lupa chodził od biurka do biurka, jakby sprawdzał obecność. A Darek Nieszczelny… wchodził ostatni, z papierami w
Kot Lupa ma swoje zwyczaje. Codziennie rano siada na parapecie, zakłada – metaforycznie rzecz jasna – okularki mędrca i obserwuje świat z miną krytyka kultury. A że ostatnio grudzień wygląda bardziej jak październik po przejściach, Lupa westchnął głęboko i zapytał: – Człowieku… gdzie się podziała zima? I dlaczego u sąsiada Karola już od kilku tygodni
Odcinek 7: Tradycje, które stopniały szybciej niż śnieg Dowiedz się więcej »
W redakcji APL rzadko bywa cicho.Ale tego dnia było aż podejrzanie spokojnie.Redaktor Nieszczelny – Darek próbował nalać kawę tak, aby nie rozlać (nie udało się), Redoktorka Gosia walczyła z klawiaturą, która wyświetlała autorskie hieroglify, a Reredaktor Kamil… jak zwykle się spóźnił, mimo że już powinien być w redakcji – pewnie skrobie szyby ze szronu. I
Kot Lupa siedzi jak zwykle w oknie redakcji, na parapecie, z którego widać ulicę i sklep naprzeciwko. Jesień już dawno przestała być złota, liście przyklejone do chodnika tworzą coś w rodzaju mapy pogodowych porażek. Lupa obserwuje, jak wiatr próbuje je oderwać, ale nawet on dziś nie ma siły. Nagle zza rogu wyłania się człowiek z
W redakcji Augustów pod Lupą każdy ma swoją rolę: jedni piszą, inni redagują, a jeszcze inni… polują na kabel od ładowarki. Lupa – kot, redakcyjny inspektor od ruchomych przedmiotów i filozof w futrze – znów postanowił przypomnieć wszystkim, że granice istnieją tylko w głowie. Poranek w redakcji Gosia (siorbie kawę): – On znowu przy kablu?
Zaczęło się, jak zwykle, od kota. Lupa wrócił znad jeziora z miną jak po nieudanym polowaniu. Usiadł na parapecie, machnął ogonem i wydał z siebie dźwięk przypominający „miau!”, ale z tonem egzystencjalnej rozpaczy. – Co się stało, Lupo? – zapytałem. – Nie ma ryb. –Nie ma? Jak to nie ma? W Augustowie bez ryb to
Poranek w redakcji był spokojny, dopóki Internet nie zawył. „Wilk w Augustowie!” – grzmiały nagłówki. „Atak!” – krzyczały komentarze. „Gdzie jest straż leśna, gdzie są służby, gdzie babcia?!” Kot Lupa uniósł tylko jedno ucho. – „No i znowu zaczęła się bajka.” Bo strach, jak wiadomo, lubi dobre opowieści. Kiedyś była dziewczynka z koszyczkiem i lasem
